INTERVIEW DIRK HUISING B-LEAQUE SCHEIDSRECHTER

dinsdag 31 mei 2011

Vragen voor de boegbeelden voor op de site www.scheidsrechterworden.nl

Dirk Huising,
B-league scheidsrechter bij de NeVoBo

Welk beroep oefen je uit door de week?
Sinds 1976 ben ik werkzaam bij de politie. Eerst jarenlang bij de Basispolitie Zorg en recherche in Hoogeveen en momenteel als Adviseur – Beleidsmedewerker – Tolkencoördinator bij de Regiopolitie Drenthe. Het Proces Opsporing was en is daarbij wel altijd “mijn ding!” en dan met name de bewaking van het proces zelf en de te leveren kwaliteit.

Bij welke sport ben je betrokken?
Volleybal. Daar ben ik al bijna m’n hele leven mee bezig. Naast het fluiten geef ik ook nog training en ben ik al meer dan 15 jaar medeorganisator van het Unigarant Indoor Beach Volleybaltoernooi te Hoogeveen., een zeer laagdrempelig 4 x 4 toernooi voor niet volleyballers.(Zie: www.olhaco.nl onder de beachbanner.)

Wat motiveert je als scheidsrechter?
Het hele volleybalspel op zich heb ik altijd boeiend gevonden. Als scheidsrechter met name het benutten van de zeer beperkte speelruimte die er is binnen de gestelde regels. En dan toch telkens weer voor elkaar krijgen, dat twee teams, die beiden willen winnen, aan het eind van de wedstrijd, t.a.v. jouw fluitprestatie toch “tevreden” van het veld afstappen. Want een sporter zal niet gauw tevreden zijn met verliezen. Wanneer dat eens een keer niet lukt, ook jezelf de spiegel voor durven houden om daar weer van te kunnen leren. Dat is soms best lastig!

Zeer recent mocht ik nog de topper fluiten uit de B-league Dames tussen Havoc uit Haaksbergen en Dynamo uit Apeldoorn. Als je dan van de verliezend coach te horen krijgt dat je prima gefloten hebt, dan geeft mij dat wel het gevoel van: Yes, daar doe ik het voor!!!! Ondanks dat ik inmiddels m’n 40 dienstjaren al gehad heb!

Sinds wanneer ben je scheidsrechter? Hoe is jouw carrière als scheidsrechter verlopen?
Sinds 1981/82. Ik ben scheidsrechter geworden, omdat men bij de vereniging (Olhaco) scheidsrechters nodig had. Zo begint dat meestal. Had er, ondanks de onregelmatige dienst, ook wel aardigheid in en bedacht dat ik hier wel mee verder zou willen als ik zo rond m’n 35ste zou stoppen met spelen. Dacht toen zelf dat top van het district wel een leuk niveau zou zijn. Op m’n 33ste floot ik echter al Nationaal 4 jaar later floot ik 1e divisie. Daar ben ik vrij lang blijven hangen, totdat de B-league werd opgericht. Ik was toen 1 van de “gelukkigen” die de daarbij horende pilot-opleiding mocht volgen. Sindsdien fluit ik B-league, zowel dames als heren.

Welke overeenkomsten zie je tussen je werk en het scheidsrechterschap?
Ook in mijn werk hebben we te maken met wetten, aanwijzingen, protocollen, regels, heel veel regels!. We worden er af en toe mee overstelpt. Ook dan vind ik het een kunst om de juiste weg te vinden binnen de afgesproken kaders. Vanuit mijn werk gezien: om anderen te ondersteunen bij het vinden van de juiste weg. Dat is vaak lastig. Overzicht houden, met oog voor detail en mede daardoor de juiste vervolgbeslissing kunnen (laten) nemen, geeft mij nog steeds een goed gevoel, zeker wanneer ik merk dat mijn werk gewaardeerd wordt.

Wat vertel je tegen een collega om deze ook enthousiast te maken voor het scheidsrechterschap?
Niets! Zeker bij volleybal moet er volgens mij sprake zijn van veel intrinsieke motivatie, oftewel hij of zij moet het zelf ook willen. Volleybal is dusdanig ingewikkeld (gemaakt), dat als je het spelletje niet zelf speelt of gespeeld hebt, het in mijn ogen heel moeilijk is om een goed scheidsrechter te worden. Ik zeg niet onmogelijk! Dus als iemand de uitdaging aan wil gaan, zal ik hem/haar niet laten zitten en bv de netfoutregels wel proberen uit te leggen. Kom ik echter een volleybalspe(e)l(st)er, trainer of scheidsrechter tegen op mijn werk, en die zijn er genoeg, dan is het ijs vaak heel snel gebroken en het onderwerp ook al snel op tafel. Met de manager van de NPSB politieteams op mijn afdeling en een aantal ex scheidsrechters op mijn werk is dat ook bijna wekelijks zo.Ik vind het initiatief om te werven onder de “natuurlijke” scheidsrechters zoals onze beroepsgroep er één is, op zich wel een goed initiatief, maar vraag me wel af hoeveel resultaat dit, voor b.v. de volleybal, op gaat leveren. Echter niets geprobeerd is ook geen optie en misschien lukt het wel voor sporten met minder ingewikkelde regels. Scheidsrechters zijn n.l. altijd nodig in deze complexe maatschappij.

Heb je een aanvulling/nabrander die je graag wilt meegeven aan beginnende scheidsrechters?
Ja. Zeker in het begin.

* Ga heel veel kijken naar hoe anderen “fluiten”. Vraag, vooral wanneer je twijfels hebt bij een beslissing, naar de motivatie waarom zo gefloten is.
* Duik met enige regelmaat in de spelregels, zeker als je denkt dat je ze kent.. Ik loop nu nog steeds af en toe tegen een “verrassende” uitleg van bv nieuwe regels aan.
* Zoek je eigen weg in de doolhof van regels, adviezen, complimenten en teleurstellingen en blijf vooral jezelf.
* Zoek motivatie vooral in de leuke momenten en koester die. Er zullen er genoeg komen. Deel “spannende” momenten uit jouw wedstrijden. Ook daar kun je van leren. En de ander ook!
En “samen sta je sterk!”