EK Marathon Praag: een organisatie die klonk als een klok

Tekst: Gerda Preusting

Foto's: Henk Boekhorst

Foto: Het superteam kort voor de start 

PRAAG - Tussen 7 en 10 mei werd in Praag het Europees Kampioenschap Marathon gehouden. De twee vrouwen en zes mannen die namens de NPSB de 42.195 km. met succes volbrachten waren het er roerend over eens: de Tsjechische collega’s hadden een stevige troef in handen. Kortom, de organisatie klonk als een klok.

Het is onverwacht warm in Praag, deze zondagmorgen 10 mei. Nederland zit massaal aan het moederdagontbijt en een aswolk bedreigt de vliegvelden in Zuid-Europa, maar in Praag wacht 5000 deelnemers de ultieme sportbeleving. Althans, zo typeerde eerder dit weekend USPE-voorzitter Luc Smeyers deze mega sportprestatie. De politieatleten zijn allemaal ondergebracht in hotel Pyramida in de Tsjechische hoofdstad. De deelname bestaat uit 155 politiemensen, afkomstig uit maar liefst 26 landen. ‘Nog nooit eerder heeft een kampioenschap van de USPE zoveel deelnemers aan de startlijn gehad,’ aldus secretaris Dietmar Schönhoff. ‘En wat de marathon betreft, er zijn zelfs 25 meer lopers dan vier jaar geleden in Istanbul.’

Darmprobleem
De marathon. De ultieme droom van iedere atleet. Maar voor het zover is moet er stevig getraind worden. Een ijzeren wet die ook geldt voor onze acht Nederlandse collega’s. Natuurlijk hebben ze zich goed voorbereid, natuurlijk zijn ze er klaar voor, maar toch. Een van de mannen heeft enkele dagen tevoren nog een darmprobleem gehad, een ander kampt met een opspelende hamstring. Maar ze zijn er allemaal klaar voor. Loper en sportmasseur Herman Akkerman heeft zijn collega’s in de dagen voorafgaand aan het evenement nog even stevig onder handen genomen.

Foto: Rustidge oogt ook op 32 km nog fit. 

In de hagelnieuwe NPSB-wedstrijdkleding staan ze in een apart USPE-startvak onder een wolkenloze hemel, samen met hun internationale collega’s waarmee ze vanmorgen nog aan het ontbijt zaten. En dan stuiven ze weg, acht supersporters, ieder met een eigen tijd in gedachten, ieder met een eigen doel.
Op elf kilometer zien we Jacqueline Rustidge en Herman Akkerman als eerste doorkomen. Ze ogen fris en lachen naar hun supporters. Even later volgt een groepje van vier: Jan Kuiper, Peter van Gils, Jack Wenders en Marco Geldof. Er wordt al flink gezweet. Maarten Meeuwsen met daarachter Henriëtte Klomp – ‘zeg maar Jet’- sluiten de Nederlandse politierij. Er lopen opvallend veel Nederlanders mee. Kort voor de start ontdekte Herman Akkerman, geboren Fries, een streekgenoot die een Fries vlaggetje met zich meedroeg en gezamenlijk werden de tonen van het Friese volkslied ingezet. Ook dat kan bij een marathon, prettig als de zenuwen je de baas spelen.

‘Automatische piloot’
Ondanks dat een temperatuur van 14 graden was voorspeld, wordt het allengs warmer. Prima voor ons als toeschouwers, voor de lopers een tikkeltje te warm. We maken ons zorgen. Op deze temperatuur hebben ze niet getraind. Kunnen ze dat wel aan? En dan… na 32 km. stuift Jacqueline voorbij. Compressiekousen, natte haren, flink tempo. Een korte zwaai. Ze leidt de Nederlandse politiekopgroep en zal, naar later blijkt, deze positie ook niet meer afgeven. Het is een genot om naar de politielopers te kijken. Drijfnat, verbeten trek op het gezicht, de een iets soepeler dan de ander. Maar allemaal met de wil deze oneindige afstand te volbrengen. Marco Geldof roept: ‘Ik ga ‘m hem uitlopen hoor, zeker weten. Ik loop gewoon op de automatische piloot.’ De hamstring van Maarten Meeuwsen speelt hem nog steeds parten, wijst hij. Jack Wenders laat zich lekker midden in een groepje hazen en oogt fit. Peter van Gils moet een klein stukje wandelen, hij wordt voorbij gelopen door de nestor van het Nederlandse gezelschap Jan Kuiper (58). Jet Klomp heeft het moeilijk en wordt spontaan mentaal ondersteund door een hardlopende huisarts uit Zeist die haar ademhaling weer op orde brengt. ‘Wat een schat van een man,’ is haar latere commentaar.

Foto: Jack Wenders laat zich 'hazen'. 

Feest en verbroedering
En dan zijn ze binnen. Vreselijk moe, stijf, dorstig en hongerig, maar o zo tevreden en voldaan. Een enorme voldoening maakt zich van hen meester, dat is te zien, dat is te horen. Wij, de toeschouwers, hebben net als de lopers last van emotie en zijn gelukkig dat iedereen de eindstreep heeft behaald. Na een warme douche en de nodige koolhydraten gaan de atleten ‘nog even de spieren losmaken.’ Een rustig wandelingetje door het centrum van Praag
Na de officiële sluitingsceremonie volgt een matige feestavond. Maar dan! Je bent in Praag en je hebt er die dag ruim 42 km. hardlopen op zitten. Dan wil je feest! En dat lukt. Samen met onze zuiderburen en de teams van Ierland, Rusland, Zweden en Roemenie wordt de avond in de bar voortgezet. We meten onze vocale stemgeluiden, er is verbroedering en er wordt samen geklonken en gedronken. Na vier uurtjes slaap hebben we de andere morgen allemaal een wattenhoofd, maar tijdens de terugreis wordt nog uitgebreid stilgestaan bij het plezier van die late uurtjes. We kijken terug op een geweldig leuk weekend met een prachtig resultaat voor de Nederlandse marathonlopers en -loopsters.
Nogmaals chapeau voor deze acht kanjers en een pluim op de hoed voor onze Tsjechische collega’s. Praag was Perfect!

DE EINDTIJDEN:
Jacqueline Rustidge (IJsselland) 2.54,02
Herman Akkerman (Amsterdam-Amstelland) 2.57,24
Jack Wenders (Brabant Zuid-Oost) 3.04,26
Jan Kuiper (Noord en Oost-Gelderland) 3.08,44
Peter van Gils (Rotterdam-Rijnmond) 3.13,47
Marco Geldof (Zeeland) 3.20,38
Maarten Meeuwsen (Gelderland-Zuid) 3.24,26
Jet Klomp (Noord en Oost-Gelderland) 4.04,29