09-09-2010
Home Sporten Hengelsport BIJZONDERE VISWEDSTRIJD IN DE URSEMMERVAART
Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie
BIJZONDERE VISWEDSTRIJD IN DE URSEMMERVAART
Op 13 april werd weer een viswedstrijd georganiseerd in de Ursemmervaart te Ursem (NH).
Gezien de lange winter en de lage temperatuur vreesde men al dat grote brasem nog niet
in grote getallen aanwezig was. Deze vrees bleek na de weging van de vis niet geheel ongegrond.

Omstreeks 07.00 uur waren de eerste vissers al bij de verzamelplaats: café de Rode Leeuw te Ursem, om zo te files voor te zijn.
Door de regiopolitie Noord-Holland Noord werd een kopje koffie met cake aangeboden, waarna men al gauw naar de aan hen toegewezen visstek vertrok
Van de 69 opgegeven deelnemers verschenen er door ziekte en werk daadwerkelijk 64 collega’s. Het aantal deelnemers loopt helaas terug.

De controleurs d”Hulst en Heddes waren gelukkig weer in staat om het parkoers uit te zetten op een zo’n eerlijk mogelijke wijze.
Om 09.50 uur klonk het signaal: begin zwaar voeren en om 10.00 uur klonk het sein aanvang vissen.
Om 15.00 uur, klonk het eindsignaal en kon het wegen beginnen. De collegae op stekken 1 en 2 van ieder vak werden geacht te wegen en dat ging weer goed.
De lange winter bleek inderdaad van invloed op de totale vangst, want door de gezamenlijke
collegae werd in totaal 237 kg. aan vis gevangen en dat is toch wel zo’n 100 kg minder als te doen gebruikelijk in de Ursemmervaart. De winnaaar van deze wedstrijd moet normaal gesproken toch wel achter in de 20 kg. aan vis vangen.

Het bijzondere aan deze viswedstrijd was dat wij afscheid namen van de oudste en
fanatiekste collega onder de Nederlandse politie collega vissers: Emiel Toorop.
Emiel heeft de respectabele leeftijd van 86 jaar gehaald en heeft een groot deel van zijn
leven serieus vissend doorgebracht. Emiel leefde altijd naar de politie viswedstrijden toe, want hij vond het saamhorigheidsgevoel erg groot en voelde zich daar prima bij. Door diverse ziektebeelden afgelopen jaar, werd hij een tijd aan bed gekluisterd en ongeveer 4 weken geleden kreeg hij een tia. Dit alles werd Emiel teveel en kon hij helaas niet meer gaan vissen.
Ondanks het feit dat ik de laatste jaren zijn visspullen meehielp te sjouwen, kon hij het niet meer. Ik zal zijn wijze raad, zijn galmende kreten over het water en het lekkere eten van zijn vrouw missen en moet nu maar alleen het land in.
De oudste dochter van Emiel; Hedy, was gelukkig in staat om Emiel naar Ursem te brengen, aangezien Emiel geen auto meer mag besturen.
Hedy, bedankt voor jouw medewerking.

Door Sandro Dirckx werd kort teruggekeken op Emiel zijn (vis)leven en werd hem namens de NPSB een fraai, soort van Delfts blauw bord overhandigd.
De landelijk vis gedelegeerde Jan Overbeek overhandigde Emiel namens alle landelijk vissende collegae een mooie bos bloemen.
Van Henk Ziengs en zijn vrouw ontving Emiel een grote fotolijst met diverse foto’s
van een vissende Emiel, tijdens de diverse viswedstrijden.

Emiel kreeg uiteraard het woord en kon zichtbaar met moeite uit zijn woorden komen, dat dit ook door een stukje emotie kwam, mag duidelijk zijn. Hij blikte kort terug naar zijn carrière en bedankte alle collegae voor hun aanwezigheid en hun collegialiteit gedurende al die
jaren. Emiel viste al wedstrijden voordat de NPSB ontstond.

Vervolgens kon er overgegaan worden tot de prijsuitreiking en de
eerste vijf vakwinnaars zijn:


1e Wiepke Meinis, De Woude, stek A2, 11900 gram
2e Nanno Kamst, Pronkjewail, stek D14, 11491 gram
3e P. Timmer, Pronkjewail, stek C3, 10567 gram
4e Koos van Overdijk, Brabant Noord, stek B14, 5851 gram
5e Bert van Plateringen, UPS, stek E7, 4314 gram.

De prijswinnaars konden een prijs uitzoeken uit de mooie prijzentafel, gesponsord
door Nipro hengelsport uit ’t Rijpje.

Tenslotte werden de eigenaren en personeel van café De Rode Leeuw bedankt voor hun
prettige samenwerking, werd een ieder bedankt voor hun komst en ging men huiswaarts.

Emiel kreeg nog vele handen te schudden en deed als laatste het licht uit.
Emiel bedankt en wij blijven elkaar nog wel zien, maar dan bij jou thuis.

Rinze IJtsma.