Geschreven door Marije Meeuwes en (deels Hans Robijn)
donderdag 23 juni 2011
Dinant, vrijdag namiddag 17 juni. Druppelsgewijs komen vanuit het hele land politie en Kmar collega’s aan op op de camping en lokatie van www.Mountain-Network.eu om deel te nemen aan aan het eerste lustrum van de Mini Adventure Race 2011.
De deelnemers aan de Mont Blanc-expeditie zijn al aanwezig en samen met de grote groep vrijwilligers is men bezig om de laatste voorbereidingen te treffen voor wederom een fantastisch weekend.
De overige deelnemers komen langzaam aan binnen en tentjes worden opgezet, de inschrijving en materiaalcheck uitgevoerd en vooral heel veel bij gepraat. Op zaterdag 18 juni strijden 125 koppels en het verschil in ambitie is als de deelnemers aankomen direct duidelijk. Een aantal deelnemers gaat voor de race en de winst en een aantal deelnemers gaat voor een sportieve dag die ze vooral willen proberen af te maken. En dat het een uitdaging gaat worden is ook meteen duidelijk want achter het kampeerveld zijn de jongens van DSI en Mountainnetwork bezig om een van de hoogste tokkelbanen ooit aan te leggen. 92 meter hoog en 210 meter vanaf de tegenoverliggende berg, uitkomend op het terrein wat speciaal voor de politie en de kmar is gereserveerd. (gemeten topsnelheid was 72 kilometer per uur)
’s Avonds kruipen de professionals bijtijds in bed en de gezelligheidsdieren wat later, nadat de bar en de gemeenschappelijke ruimte is verkend. Zaterdagochtend vroeg hangt er een verwachtingsvolle sfeer, de laatste spullen worden gepakt en eenieder maakt zich klaar voor de start, om 08.00 uur scherp. Het startschot wordt gegeven door een plaatselijke diender die in vloeiend Frans nog een peptalk houdt om een ieder een goede race toe te wensen. Ondertussen kruipen de racers naar voren en de recreanten kijken nog eens om zich heen. De proloog is een stukje hardlopen, niet heel ver maar wel stijl omhoog. Achter de begeleidende motoren aan en boven op de berg het checkpoint, weer naar beneden en uitkomen bij het boogschieten. Drie kansen en ieder van het koppel moet raak hebben geschoten, zoniet: een rode kaart en weer terug het hardloop parcours doen. Daarna worden de eerste coördinaten verkregen en als je ze goed hebt ingetekend kom je uit bij het checkpoint en het wisselpunt voor het volgende onderdeel. De steps, eerst de nieuw verkregen coördinaten intekenen en dan door dorpjes, heuvel op en heuvel af de route volgen opzoek naar de checkpoints. Halverwege dit onderdeel de steps aan de kant want een van de checkpoints was uitgezet bij een buizenstelsel waar de snelste in nog geen 10 minuten doorheen was. Het overgrote deel deed er ongeveer dubbel zo lang over.
Aan het einde van het steponderdeel het wisselpunt en overstappen in de tweepersoonskano. Eerst weer de coördinaten intekenen en over de rivier met hier en daar een stroomversnelling weer op zoek naar de checkpoints. Bevreemd keek een aantal toeristen op naar die eindeloze stroom mensen in rode kano’s met allemaal hetzelfde shirt aan. Af en toe een buitje, zeker de enkeling die om was geslagen mocht het niet deren. En daarbij: het meeste valt er naast! De oplettende racer zag in de verte al een groepje mensen op een rotspartij bezig. Waren dit gewoon klimmers of peddelden we op het volgende onderdeel af? Na een blik op de kaart bleek het laatste waar. Kano’s aan de kant en in een drafje het rood witte afzetlint volgen naar een leuke klettersteig.
Dit was ook het moment dat de tijd even gestopt werd want racen op een rotswand is geen veilige bezigheid. Voor sommigen was het bungelen aan een touwtje een hele uitdaging en voor anderen een moment van genieten; het uitzicht over de rivier en de omgeving was prachtig. Nadat de rots was bedongen begon de race weer en hardlopend naar de kano terug om het laatste stukje van dit onderdeel af te leggen. Nog een paar bochten om en vanaf het inleverpunt weer terug naar de camping om de coördinaten op te halen en de mountainbike. De koppels die na 15:00 uur aan het onderdeel begonnen, mochten enkel nog de verkorte route volgen en terwijl de laatste van start gingen aan dit onderdeel kwamen de snelsten al weer binnen om de eindstreep in indrukwekkende tijd te behalen waren. Hoite Cannegieter en Bram Wiersum hebben als absolute winnaars in 5.35.09 uur de finish gehaald terwijl de iets minder vlotte er bijna de dubbele tijd voor nodig hebben gehad. (2e plaats waren 52 seconden langzamer)
Ook de mountainbike tocht was prachtig, heuvel op heuvel af en het was de organisatie goed gelukt om de deelnemers kennis te laten maken met alle soorten denkbare ondergrond. Dwars door verschillende dorpjes heen waar de bewoners inmiddels beter wisten welke kant de in groene shirtjes gehulde zwetende Nederlanders heen moesten. Een oud baasje op het bankje voor zijn huis zwaaide driftig met zijn stok naar rechts op het moment dat een wat verlaat groepje bikers rechtdoor wilde gaan.
Het parcours eindigde weer op de camping waar aangesloten moest worden in de rij voor het tokkelen. Eerst helpen met het remmen van degene die naar beneden kwam om vervolgens de helm en het gordeltje over te nemen en in een drafje de berg op te klauteren. Boven op stond het laatste checkpoint en de jongens van de DSI om je vast te maken en veel plezier te wensen met de sprong van de berg. Afhankelijk van het gewicht van de tokkelaar was je in 14 seconde weer beneden. 14 seconde om de finish te halen en 14 seconde om je heen te kijken en overal paden en wegen, de rivier en de klimrotsen te zien waar je de voorgaande uren overheen hebt geploeterd. 14 seconde om te genieten van de kick of wederom een overwinning te ervaren. En 14 seconde om je te beseffen dat je hebt gewonnen of overwonnen en dan de tocht is volbracht.
Na een mooie dag buitenspelen reisde een aantal deelnemers af naar Nederland en een aantal bleef om gezamenlijk te genieten van een riante pastamaaltijd, de prijsuitreiking, die beschikbaar waren gesteld door safe tactics (www.safetactics.eu) en een avond napraten met een goede Belgische pint. Dank aan de Nederlandse Politie Bond en kledingmerk Vaude die de shirts beschikbaar hadden gesteld. Dinant: speeltuin der speeltuinen voor volwassenen, zomaar een stadje in België waar menigeen met een gevoel van trots en overwinning aan terug zal denken.
UITSLAGEN
Heren 1e Plaats: Team Salomon, Hoite Cannegieter en Bram Wiersum 2e Plaats: Team salomon 1, Allard Dericks en Dave Sanders 3e Plaats: Team Survival, Marco Hasselbekke en Martijn Rikkerink
Gemixt 1e Plaats: Team Ropolmokmar, Roland Brand en Monique van Kan 2e Plaats: Team Reku, Geoffrey van der Maat en Maaike Jansen 3e Plaats: Team Dubbel T, Tiny Hol en Teus van Wijk
Dames 1e Plaats: Team Dubbelgangers, Kim Nijman en Noellia Barancos 2e Plaats: Team K2 2.75, Judith Segers en Marieke Ressing 3e Plaats: Team Kolonisten, Ceciele Kosterman en Hennie Bonestroo
Verouderde webbrowsers (internet explorer) ondersteunen het YouTube filmpje hierboven niet. Tip: update internet explorer naar de nieuwste versie (gratis) of ga naar: www.youtube.com/watch?v=dm5VD1Y4wXc
Dinant, vrijdag namiddag 17 juni. Druppelsgewijs komen vanuit het hele land politie en Kmar collega’s aan op op de camping en lokatie van 
