Alternatieve Elfstedentocht

0
315
Alternatieve elfstedentocht Weissensee 2019

Een zondagochtend in november aan de eettafel met een kop koffie en de 24/7:
Hé leuk, een politieschaatsdag op Flevonice! Na inschrijven en wat mailverkeer met de kersverse bondsgedelegeerde Eric Setz blijkt dat er naast de schaatsdagen ook een mogelijkheid voor een NPSB delegatie naar de Alternatieve Elfstedentocht Weissensee in (AEW) op zijn planning staat….. 200 km schaatsen in Oostenrijk… brrrrr

Herinneringen aan 5 jaar geleden komen boven. Weliswaar volbracht ik toen de tocht maar ik ben nog altijd onder de indruk van mijn eigen prestatie en herinner me de mengeling van trots en tranen. Wil ik dat nog een keer en kan ik het überhaupt nog?
Op de politieschaatsdag op Flevonice is de keuze uiteindelijk snel gemaakt. Wat is schaatsen op natuurijs toch leuk en wat is de AEW een mooi sportief doel. Ik ga het gewoon doen en ik ga trainen. En dat dachten er meer!

Met een kleine trainingsachterstand ten opzichte van de wenselijke 6 maanden, gaat mijn knop om. Leuk en nuttig dat enkele uur schaatstraining op de woensdag maar in de weekenden moet daar nog wel een paar uur duurtraining bij, liefst op het ijs of op de fiets. Conditie: hardlopen! Schaatssprongen: oefenen kan ook op het droge, net als je zithouding oefenen.. Laat ze maar lachen. Ook de rugspieren van deze beeldschermrechercheur/vergadertijger komen aan bod! “Papa, waarom lig je zo op het kleed, gaat het wel goed?” Voeding is ook een dingetje. Alcohol kan sowieso wel eens wat minder en dat geldt ook voor de mexicano’s van Eurest. Niet extreem maar toch…

Eigenlijk gaat het wel lekker en ben ik vooral aan het genieten van lekker bewegen en beter in mijn vel komen. (Alleen al daarom missie geslaagd!) Op de moeilijke momenten geeft denken aan 200km kou en scheuren in het ijs genoeg angst om toch mijn trainingsschoenen aan te trekken en te gaan. De test is de halve marathon van Egmond. Als ik de tijd van de vorige keer evenaar dan ben ik er klaar voor (denk ik). En inderdaad, op twee minuten na gelukt.. it giet oan!!

Kleertjes gepakt, schaatsen geslepen, extra mutsen, handschoenen en thermospul… (-20 aan de start is geen uitzondering) gelletjes en sportrepen mee. Ondertussen groeit ook de voorpret met z’n achten in de Whatssapgroep en de spanning stijgt? Hoe zou het ijs erbij liggen? Zou het grote meer “meedoen”?

Om 6 uur ‘s ochtends in een koud Enschede maak ik kennis met Willem, een half uur later in Arnhem met Henk en daarna in Zevenaar met Antoon… In het geweldige busje van PSOV Twente reizen we naar de Weissensee. Cees, Eric, Joost en Carl zijn er al of gaan op eigen gelegenheid. Cees heeft van de heenreis een Elflandentocht geprobeerd te maken.. Bijna gelukt!

Eric heeft ondertussen zijn taak als manager annex ervaren AEW’er zeer serieus genomen. Hotel Naglerhof is fan-tas-tisch. De marathonploeg van Royal A-ware (die van Jillert) heeft toch maar mazzel om met de NPSB ploeg in het hotel te zitten! Maandag inschaatsen en het ijs verkennen (hemel wat een scheuren..) wedstrijden kijken, gezellig kletsen met bekenden of onbekenden.. Schaatsen slijpen, spullen klaarleggen (denk aan de vaseline) en uiteraard een groot bord avondeten. #koolhydratenstapelen

Toewerkend naar 16 ronden van elk 12.5 km of de prestatietocht van 100 km, worden niet alleen ervaringen, tips en strategieën uitgewisseld maar ook onzekerheden en zenuwen. Wat als ik stuk ga of uitval. Meteen om 07.00 of juist iets later starten? Iedereen helpt elkaar maar uiteindelijk moet je het zelf doen en dat blijft spannend! De NPSB-ploeg heeft in korte tijd wat dat betreft een mooi stukje teambuilding laten zien.

En dan is het 29 januari 07.00 uur. Het is -18 graden droge kou, licht schemerig en windstil.. Start van de Elfstedentocht. Een lint van hoofdlampjes beweegt zich over het parcours, groepjes vormen zich, je vindt je ritme en begint met jouw eigen opgave. Veel scheuren in het (harde) ijs maar je moet ontspannen en geconcentreerd blijven schaatsen; een lelijke val zit in een klein hoekje. Het wordt lichter, minder koud en de rondes rijgen zich aaneen in een uiteindelijk prachtig zonnige schaatsdag. Fysiek en vooral mentaal krijg je alle hoeken van jezelf te zien. Volgens mij is dat het geheim van de Weissensee… dat je je, of je nu beginner of gevorderd bent, prima op jouw niveau kunt voorbereiden maar dat je dat uiteindelijk aan de start los moet laten en het gewoon moet doen met de omstandigheden, het ijs en met jezelf.

Door iedereen van Team NPSB wordt die dag uiteindelijk een fantastische prestatie neergezet! En iedereen heeft ook een eigen verhaal:

  • Eric die na een forse valpartij nog een tijd met -naar later blijkt- 5 gekneusde ribben door schaatst; voordat hij bij 175 km voor het eerst in zijn Elfstedentochtcarriere (17 x) afhaakt en zich op doktersadvies bij de EHBO moet laten checken.
  • Joost die de vrijdag voorafgaand ook al 200 km reed en gewoon weer dezelfde toptijd neerzet. Wat een krachtpatser!
  • Carl, die voor het eerst meedoet, die op de 100 km had gemikt maar zich stiekem wel voor de 200 inschrijft (stel dat ik goeie benen heb!) Carl rijdt ondanks de ijsomstandigheden zomaar 125 km.
  • Henk, die vooraan in het peloton meerijdt voor goud, materiaalpech krijgt en tegen zijn natuur in (trust me, Henk zit op doorgaan) stopt. Dat is ook een overwinning. En dat ie daarna de verzorging voor de rest op zich neemt is klasse.
  • Willem, de nuchtere Twent die net als Carl ook voor het eerst meedoet, die ook op de 100 had gemikt maar gewoon 150 km wegtrapt en nog best fris afstapt.
  • Cees (of Cornelis al naar gelang de douaniers die je spreekt) die uiteindelijk maandagavond pas aankomt maar wel stoïcijns de volgende dag 200 km uitrijdt op zijn eigen schema en van alle collega’s verreweg het meeste waar voor zijn inschrijfgeld heeft gekregen.
  • Antoon, die ook op een volstrekt eigen schema en in een mooi tempo rijdt en daarmee voor de halve Weissensee populatie rondenlang kopwerk verricht. Antoon; namens hen bedankt!!
  • En ik? Ik heb 200 kilometer lang (overwegend) genoten en een tijd en prestatie neergezet waar ik trots op ben. Dit wil ik vasthouden!

NPSB: bedankt voor het mogelijk maken van dit avontuur, we hopen dat het een vervolg mag hebben. Schaatsen is een prachtige sport. Niet alleen om collega’s tijdens de schaatsdagen op Flevonice te ontmoeten maar ook om als individu sportieve, haalbare doelen en voorbereiding aan te verbinden. Dat dit ook nog eens leidde tot dit prachtige politieschaatsavontuur is in een woord geweldig. Eric Setz verdient hiervoor een groot applaus. Enne, de maximale teamgrootte is wat ons betreft dan ook nog lang niet bereikt!!

Hermen Sterrenburg

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here