Succesvolle editie koppelsurvivalrun Cercops

0
180

-sfeerverslag Sandra van de Brink-

De laatste jaren was het tijdens Cercops vaak wat koud of regenachtig, maar de editie van 2016 kende prachtig weer. Volop zon en mede daardoor een fantastisch parcours!

cercops2Cercops is natuurlijk een koppelrun dus dat betekende dat ik op zoek moest naar een maatje. Zelf loop ik niet meer zoveel survival runs maar als ik ze loop, loop ik steevast alleen. Mede omdat ik een beetje in mijn eigen wereldje loop als ik loop te ploeteren door modder en sloten of verzuurd raak door combi hindernissen. Een maatje leek me maar lastig; ofwel ik moet harder lopen omdat de ander fitter is waardoor ik boven mijn macht loop. Andersom kan natuurlijk ook. Wat ik niet bedacht had, is dat het ook mogelijk is om gelijk op te gaan en dat was het geval bij Inge. We hadden afgesproken dat het vooral leuk moest blijven, maar fanatiek als we zijn, gingen we toch zo hard mogelijk. Eerst een rondje om het veld met een autoband: altijd leuk om de startgroep wat uit elkaar te trekken. Direct hierop al een mooie hindernis, gevolgd door de sloot naast het IBT Centrum van Amsterdam (een sloot die ik overigens wel eens dieper en ook veel kouder heb ervaren) en we gingen de brug over naar het Amstelpark.

Het Amstelpark vormde een leuke uitstap van het verdere parcours; het is relatief wat meer lopen met wat minder hindernissen. Maar de bottleneck voor mij was altijd wel het lopen door de vijver. De afgelopen jaren was het water zo koud, dat dit mij altijd op mijn spieren en vooral armen sloeg. Het kostte mij echt een tijd om dan weer in het ritme te komen. Ook nu vreesde ik de vijver, maar wat bleek… het water was zowaar heerlijk! Nog niet eerder ben ik met plezier met borstcrawl en kleren aan door een vijver gegaan tijdens een run, maar nu was het gewoon prima te doen. Inge en ik kwamen daarom ook lekker in het ritme. Bij de hindernissen was soms Inge wat handiger, soms ging ik er sneller doorheen en we vulden elkaar prima aan. Terug de brug over, richting IBT Centrum.

Het gevoel wat je dan krijgt is dat je “huiswaarts” gaat en dus de finish kunt ruiken. Niets is minder waar, eigenlijk begint dan de run pas echt. De hindernissen volgen elkaar namelijk snel op; veel netten, apenhang maar ook swing overs met zeer gladde moddertouwen. Hierdoor was het lastig grip te krijgen maar ook dit lukte ons uiteindelijk prima. Rond hindernis 30 konden we het tempo verder opvoeren en renden we verschillende mannenkoppels voorbij. Wederom enkele keren door het water (waarbij ik mezelf verraste door te roepen: yes, water!) Als het buiten namelijk zo warm is als het op 12 mei was, dan is water een welkome afkoeling. Het laatste stukje nog, een stevige stam meezeulen maar daarmee had Inge geen enkele moeite. De laatste hindernissen gingen goed: de korte touwtjes maar ook de palen om in te klimmen waren goed te doen. Door naar het hakken, waar Inge ook de spetters/splinters ervan afsloeg! Het laatste deel was een erg lange apenhang en de combi-eindhindernis. Er bleek nog voldoende kracht in de armen en ook hier vlogen we overheen.

Bij de bel vielen we elkaar toch zeer happy in de armen. Het was supergezellig, goed te doen en we waren echt aan elkaar gewaagd! Mooie run gelopen dus, mede door de prima organisatie, prachtige accommodatie en parcours.

Een leuke toevoeging voor Cercops zou wat ons betreft ook zijn om een apart damesklassement in te voeren. Nu gaan de prijzen naar de snelste mannen, maar wij dames zijn ook in opkomst. Onder het mom ‘mud runs is voor beauty’s en survivals voor beasts’ zou ik bijna willen zeggen; behalve beauty’s om te zien kunnen wij vrouwen ook beasts zijn! Bring it on!

De 1e plaats bij de wedstrijdlopers werd behaald door Jeroen van der Markt en Mathijs Rietveld

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here