‘Wat een avontuur, ik heb nieuwe grenzen gevonden‘.
Met deze woorden vatte een van de deelnemers zijn ervaring tijdens de Jurassic Coast Challenge samen. Treffend, want de Jurassic Coast Challenge (JCC) is een evenement pur sang om grenzen te ontdekken. Drie trail marathons in drie dagen tijd. Ga d’r maar aan staan! Degene die dacht de drie dagen hardlopend, in een recordtempo te kunnen afleggen kwam bedrogen uit. De grillige Jurassic Coast in zuid Engeland kent zijn eigen wetten: steile afdalingen, grillige trappen die eindeloos doorgaan, rotspartijen, geitenpaden, modderpaden, grasvelden. Neem daarbij de snel wisselende weersomstandigheden van maart – maart roert per slot van rekening nog altijd zijn staart – en alle ingrediënten zijn aanwezig voor een uitdaging van formaat. In dit verslag deelt een aantal deelnemers hun JCC-ervaring. Verhalen van doorgaan en op de been blijven, soms letterlijk vallen en weer opstaan. Stap voor stap vooruit, stap voor stap dichter bij de finish….
Vierentwintig collega’s van de politie en Koninklijke Marechaussee namen op 27, 28 en 29 maart deel aan de monstertocht met de naam Jurassic Coast Challenge. En wat een challenge is het geworden: de deelnemers trotseerden de elementen van moeder natuur en zochten persoonlijke grenzen op. En ja, iedereen kwam zichzelf meerdermalen tegen. Want wat is er nou leuk aan uren lopen in wind en regen, heuvel op, heuvel af, trap op trap af, met stramme spieren en blaren? Ondanks de ontberingen onderweg, weerklinkt vastberadenheid en blijheid in de woorden van de deelnemers. Het bereiken van de finishlijn is namelijk zoet, bijna poëtisch. Het leed is dan weer snel vergeten….
Frank:
‘De wind kwam vanaf zee, zilt en scherp, alsof hij ons meteen wilde testen. De eerste ochtend van de Jurassic Coast Challenge begon laat – te laat misschien – maar niemand klaagde. Vierentwintig fanatiekelingen stonden aan de start, ogen vol verwachting, benen nog fris en hoofden gevuld met dat ene besef: drie dagen, drie marathons, één onvergetelijk avontuur.
De heuvels van Zuid-Engeland lagen voor ons als een golvende uitdaging. Groen, grillig en verraderlijk stil. Elke stap omhoog voelde als een kleine overwinning, elke afdaling – toen nog – als een moment van vrijheid. Maar al snel leerden we: dit was geen gewoon hardloopevenement. Dit was een gevecht met jezelf.
Dag één bracht ons langs kliffen die recht de zee in leken te vallen. Het uitzicht was eerst een beetje mistig, maar daarna adembenemend, letterlijk en figuurlijk. Sommigen liepen in stilte, verdiept in hun ritme, anderen vonden elkaar in korte gesprekken, gedeelde blikken en een simpele glimlach die zei: we doen dit samen.
Dag twee was zwaarder. Spieren protesteerden al wat, blaren begonnen zich te roeren, en de heuvels leken steiler dan de dag ervoor. Toch gebeurde daar iets bijzonders. Waar het lichaam zwakker werd, werd de geest sterker. Aanmoedigingen bij de checkpoints klonken luider, het tempo werd minder belangrijk dan het doorzetten. Hier ontstonden vriendschappen, gesmeed in zweet en doorzettingsvermogen.
En dan dag drie. De laatste marathon+. De vermoeidheid zat diep, de spiertjes stram, maar de finish lonkte. Iedere stap bracht ons dichter bij het einde, en tegelijk wilden we dat het nooit zou stoppen. Want ergens tussen die heuvels, die wind en dat eindeloze pad, hadden we iets gevonden. Iets dat moeilijk uit te leggen is, maar onmogelijk te vergeten.
Toen we uiteindelijk over de finish kwamen, één voor één, was er geen sprake van winnen of verliezen. Alleen van trots. Op onszelf, op elkaar, en op wat we samen hadden volbracht.
De Jurassic Coast heeft ons getest. En wij hebben standgehouden!’
Alex:
‘Vaak ga je vergelijken, met in dit geval de Atlantic Coast Challenge, maar alles is toch weer anders.
Andere medelopers;
Ook bekende lopers;
Ander weersomstandigheden;
Andere omgeving (al waren de hoogtemeters er hier zeker ook).
Het is geen wedstrijd, maar toch wel een strijd tegen van alles wat je tegenkomt, fysiek en mentaal. En dan is het mooi dat je alleen, maar ook met je medelopers die strijd kan aangaan.
Zo ontstaat er een team (wat Jeroen wederom zo mooi verwoorde in zijn afsluitende woorden).
Mooie ervaring, lekker afzien en een prachtige omgeving. En volbracht met een voldaan gevoel. De benen hebben dit weekend genoeg kilometers en hoogtemeters gemaakt en dus even in de ruststand. Maar ik kijk uit naar de volgende uitdaging via de NPSB-kalender.
Genoten, bedankt!’
Marjan:
‘Niet omdat het makkelijk was. Niet omdat alles meewerkte, maar juist omdat het kon: 136 prachtige, uitdagende kilometers en ruim 4180 hoogtemeters. Met benen die bleven gaan, en longen die me dwongen te vechten!!
En ergens, tijdens (of aan het eind van) de challenge, zat de echte overwinning. Niet alleen in het halen van de finish, maar in het feit dat we allemaal bleven gaan – samen en met elkaar.’
Piet:
‘Een beproeving en beleving met grote verwachtingen maar zonder echte trail ervaring. Drie dagen langs een nog onbekende Jurassic Coast. Runners, joggers en walkers verenigd met een gezamenlijk doel. Wat een geweldige challenge, onvergetelijk en met fijne mensen dichtbij als collectief fysiek en mentaal ‘steunfonds’. Dit mogen ervaren als vader en zoon is extra bijzonder. De walkers never walked alone ! Thank You all🫶’
Eline:
‘Drie dagen (hard)lopen langs prachtige kliffen en vergezichten. Het klinkt zo mooi – en dat was het ook! Maar geen enkele uitdaging komt zonder donker dal. Blaren, stramme spieren, opgestapelde vermoeidheid, een snijdend koude wind, eindeloze kiezelstenen waarin je wegzakt, te weinig gegeten, tijdslimieten op de hielen. Héél langzaam sijpelt je energie weg. Maar dan klinkt een bekende stem, bemoedigende woorden, zie je een glimlach, schijnt de zon weer en duikt er een hartverwarmend checkpoint op. Precies op tijd om je weer een boost te geven! Herinnerd aan je eigen kracht stuif je op de laatste oranje vlag af. Drie volgeladen marathons, je hebt het gedaan! Helemaal zelf, maar niet alleen❤️’
M.
`Afgelopen drie dagen heb ik namens de NPSB meegedaan aan de Jurassic Coast Challenge. Samen met 24 m/v liep ik in drie dagen 138 kilometer en ruim 4000 hoogtemeters. Fysiek en mentaal is dit zonder twijfel het zwaarste wat ik ooit heb gedaan, maar juist daarom ook een ervaring die ik nooit ga vergeten.
Ik heb mega genoten van deze hele trip. Met een top gezelschap, een goed hotel, lekker eten en waanzinnige uitzichten was dit een te gek avontuur langs misschien wel de mooiste kustlijn van Engeland. Het blijft bijzonder om te zien hoever je je lichaam kunt pushen als je ergens echt voor wilt gaan. Nu met mijn benen op het ijs en volop aan het nagenieten van een avontuur dat ik voor altijd meeneem. Bedankt voor de organisatie deze trip was van alle gemakken voorzien!`
R.
`De afgelopen dagen waren echt super. Alles was top georganiseerd en de groep was heel gezellig. Een mix van alle generaties van de blauwe familie, die zowel letterlijk als figuurlijk door elkaar heen liepen. De drie dagen door het Engelse kustlandschap waren indrukwekkend, net als de spierpijn. Ik heb intens genoten van het uitzicht, het ‘stompen’, de gezelligheid en de zeer welkome snacks bij de checkpoints.’
H.
‘100% mezelf kunnen zijn, dat is misschien wel het mooiste wat ik heb ervaren tijdens deze challenge. Helemaal alleen tussen de wolken, in de heuvels van Zuid-Engeland, maar ook zeker te midden van deze leuke, sportieve groep mensen. En dan heb ik toch ongelooflijk veel moois gezien en gedaan tijdens de drie dagen wandelen/rennen JCC!!’
Jan H.:
‘Kort maar krachtig..
Jogging: a lot
Climbing: also a lot
Conquering: at the end 🏁’
Lee, organisator van de JCC:
‘Thank you for coming over and being part of the event. Honestly, your whole team were brilliant — it was really refreshing to see such a positive attitude across the group, and a strong determination from everyone to get it done. It didn’t go unnoticed.’
Nawoord van de organisatie NPSB-deelname:
Voor de vierde keer organiseerden we vanuit de NPSB een driedaagse trail challenge in Engeland. De 24 beschikbare plekken waren in een mum van tijd vergeven aan medewerkers van de politie en Koninklijke Marechaussee. Van 20 tot 62 jaar, van (hoofd)agent tot sectorhoofd. Wat een avontuur was het en wat hebben we genoten van alle persoonlijke belevenissen en successen. De kust met de bijnaam Jurassic Rollercoaster heeft alle deelnemers beproefd. Maar we gingen door en wat was het bereiken van de finishlijn op dag 3 zoet! Epic Endurance Events heeft een evenement neergezet van formaat. Drie dagen afzien, drie dagen om nooit te vergeten! One team, one mission, and yes, we did it! Trots op alle deelnemers!
