Ook dit jaar organiseert de Stichting Nederlandse Politie Sportbond (NSPB) een herstelsportcyclus voor collega’s die door ziekte zijn uitgevallen. De komende maanden wordt de groep voorbereid op de apotheose van de cyclus: de herstelsportreis in Schotland. In verhalen van deelnemers, die we vanaf nu ‘bemanningsleden’ noemen, wordt verslag gedaan van de voorbereiding en uiteindelijk ook de reis. Het eerste verslag is van de hand van Bas. Hij neemt in zijn verhaal de lezer mee in de eerste stap: de kennismaking.
Donderdag 12 maart 2026 is het dan zover. Het eerste opwerkmoment van de NPSB herstelsportcyclus 2026. De dag start compleet anders dan de dag ervoor. In plaats van water regent het deze ochtend zonnestralen, bij een gemiddelde temperatuur van 10 graden celsius. Kortom het belooft een mooie dag te worden. Een dag waar naar uit gekeken is, naar toegeleefd, maar ook een dag die een zekere spanning met zich meebrengt. Alles is mogelijk terwijl niets nog is gebeurd.
Het toneel waarop we vandaag mogen verschijnen ligt afgemeerd aan de IJsselkade in Kampen en draagt de naam Flying Dutchman. Een prachtig Tallship dat voor het eerst het daglicht zag in 1903 en er dus al heel wat zeemijlen op heeft zitten. Vanaf de kade klimmen we, via een ander schip, aan boord van de Flying Dutchman. Daar worden we getrakteerd op warme koffie en thee, worden handen geschud en volgt de eerste kennismaking met elkaar en de bemanning. We staan heerlijk in de zon en de sfeer voelt gelijk goed.
Rond 09:30 uur gaan we met zijn allen naar binnen en nemen plaats in de salon. Een aangename ruimte met gelijk een prettige sfeer. We worden officieel welkom geheten door de schipper die ons kort wat vertelt over de Flying Dutchman en wat de bedoeling is van deze dag. Daarna nemen Jacqueline, Michèl en Peter het woord, waarbij de een de ander aan ons voorstelt. Daarna is het de beurt aan ons. Er volgen 19 persoonlijke verhalen waarbij open en kwetsbaar wordt gesproken over ingrijpende gebeurtenissen die mensen hebben meegemaakt. Dit leidt tot emotionele momenten, maar ook tot een gevoel van verbinding en wederzijds begrip onder de collega’s. Iedereen is geraakt door de verhalen die gedeeld worden en wat opvalt is dat bijna iedereen zich afvraagt waarom juist zij mogen deelnemen aan de NPSB herstelsportcyclus wat door iedereen wordt gezien als een unieke ervaring.
Na het voorstellen krijgen we de gelegenheid om alle verhalen een beetje te laten indalen. We verlaten de salon en gaan weer aan dek van het schip, waar de zon ons weer verwelkomt. Gesprekken komen buiten opgang tot de schipper ons onderbreekt en we aan het werk moeten. Wij gaan vandaag onder andere een bijdrage leveren aan het gereedmaken van de tuigage van het schip en het aan boord brengen van vloeibare ballast in de vorm van wijn. De club wordt opgedeeld in drie groepen en verdeeld over het schip om vervolgens aan de slag te gaan.
Na een klein uurtje lekker bezig te zijn geweest is het tijd voor de lunch, die wordt geserveerd in de salon en is bereid door Sian, een van de scheepskoks van de Flying Dutchman. Heerlijk kopje soep met een broodje en een puntje quiche. Wat te drinken erbij en iedereen kan de inwendige mens weer wat op kracht brengen. Na de lunch ondersteunen we de bemanning nog even bij het verder in gereedheid brengen van de zeilen.
Rond 14:15 uur worden wij weer verzocht om plaats te nemen in de salon van het schip. We gaan deze dag afronden. Er wordt ons gevraagd om de dag met één woord te vangen. Woorden als emotioneel, aangrijpend, ontroerend, indringend, persoonlijk en kwetsbaar is een kleine greep uit de indrukken die zijn opgedaan.
Na een laatste logistieke opmerking over schoeisel en rugzakken voor het volgende opwerkmoment verlaten we met zijn allen het schip om ieder weer zijns weegs te gaan. Het was een mooie, emotionele, bijzondere dag die behoorlijk indruk heeft gemaakt.
