Rugbyteam haalt de Warriorscup terug

0
92

Vrijdag 29 oktober stond de Warriorscup weer op de rol. Dit zijn de open militaire rugbykampioenschappen, waarin rugbyteams van diverse Defensie-onderdelen strijden om de cup. Altijd een prominent evenement op onze kalender. Aangezien dit toernooi, net als zoveel andere sportieve evenementen, vorig jaar geen doorgang kon vinden, was dit voor ons als politieselectie de eerste keer dat we weer écht de wei in konden. Tijdens de laatste editie van de Warriorscup voordat de pandemie uitbrak, legden we nog op een knappe wijze beslag op de tweede plek. Maar (sportief) eerzuchtig als we zijn, wilden we daar dit jaar geen genoegen mee nemen. Er stond maar één uitkomst bij ons op het vizier en dat was dat de Cup met ons mee zou gaan! En aangezien we al meerdere keren beslag hadden weten te leggen op de Cup, en wij iedere keer als enige niet-Defensie team deelnemen, was er voor de andere teams alles aan gelegen om juist te voorkomen dat wij weer met de Cup aan de haal zouden gaan. Een mooie voedingsbodem voor een sportieve rugbyrivaliteit dus!

De Corona-periode is ook voor de rugbyafdeling een ingewikkelde tijd (geweest). Veel toernooien en wedstrijden werden ook bij ons geannuleerd. En daarnaast hebben veel spelers een aanzienlijke tijd bij hun eigen club niet kunnen rugbyen. Uiteraard begrijpelijk, maar dat legde wel de nodige beperkingen op aan onze eigen trainingsmogelijkheden. De grootte van de groep varieerde daarom van training tot training enorm, waarbij de wisseldiensten waarin vele van onze spelers zitten, ook een grote invloed had. Maar, geheel passend in de rugbycultuur hebben we er het beste van gemaakt. En hebben we onder de bezielende leiding van onze trainer/coach Joost, en dankzij teammanager Sylvia, die alle randvoorwaarden als een ware pitbull steeds maar weer regelt, het maximale uit de omstandigheden kunnen halen. Maar dat komt ook zeker omdat ook onze spelers zich regelmatig in allerlei bochten wisten te wringen om toch aanwezig te kunnen zijn.

Mooi is ook dat we ook dit jaar weer de nodige nieuwe spelers binnen onze groep konden verwelkomen. Onze rugbyafdeling blijft zich wat dat aangaat ontwikkelen, zowel in de breedte als in de diepte.

Vroeg in de ochtend toog de selectie naar RC Eemland in Amersfoort waar ook dit jaar het toernooi gehouden werd. Tijdens de captains meeting werd duidelijk dat wij in de zware poule samen met de Warriors en de Koninklijke Marechaussee in een dubbele competitie zouden gaan strijden om de Cup. De winnaar van deze poule zou zichzelf dan de trotse winnaar van de Warriorscup 2021 mogen noemen. In de andere poule speelden teams met (iets) minder rugbyervaring om de Plate. De Warriorscup wordt overigens in een 10 a-side variant gespeeld, in tegenstelling tot de klassieke 15 tegen 15. Hierdoor is er meer ruimte op het veld. Dat betekent meer loopwerk, maar ook meer mogelijkheden om tot scoren te komen.

In de eerste wedstrijd traden we aan tegen de Warriors, van oudsher onze grootste rivaal op de Warriorscup. Deze wedstrijd wonnen we, maar hier en daar moest er nog wel geslepen worden aan ons spel. Het was niet spectaculair, maar voldoende om de winst binnen te halen. Anders was dat in de tweede wedstrijd, nu tegen de KMar: grote en sterke kerels, waarvan we al verwachtten dat dit een extra fysiek potje zou worden. Zij kwamen beter uit de startblokken dan wij en uiteindelijk verloren we dan ook. We maakten onvoldoende gebruik van de ruimtes op het veld en enkele foutjes waren voldoende om de KMar als overwinnaars van het veld te zien lopen. Achteraf gezien was dat volstrekt onnodig, maar we stonden onvoldoende ‘aan’ deze wedstrijd. Dat moest anders. Doordat vervolgens de Warriors weer van de KMar wisten te winnen, lag alles weer open. Maar dan moesten we wel onze laatste twee wedstrijden winnen. En we hadden nog wat recht te zetten, zeker tegen de KMar, maar dan moesten we wel eerst ‘even’ van de Warriors winnen. Dat lukte ook, relatief overtuigend. Hierdoor was de laatste wedstrijd tegen de KMar daarmee gelijk de finale. Maar ondertussen hadden de eerste 3 pittige potjes hun tol geëist. Twee van onze spelers waren geblesseerd uitgevallen en waren niet meer inzetbaar voor de laatste wedstrijd tegen de KMar. Verder had iedereen het inmiddels zwaar te verduren gehad en deden alle lijven flink zeer. De KMar kon op de steun rekenen van alle andere Defensieteams en konden daardoor (noodgedwongen!) een beroep doen  op een aantal verse spelers. Die luxe hadden wij niet, maar onze onverzettelijkheid overheerste en waren dan ook vastberaden om deze klus met elkaar te klaren. En met die mindset begonnen we aan onze laatste wedstrijd. Eigenlijk was vanaf het begin af aan al duidelijk dat we dit gingen fixen! In een spannende wedstrijd waren we aan de ene kant in staat om hen middels ons eigen spelletje flink onder druk te zetten, terwijl we ook hun spelletje goed wisten te ontregelen. Hun fysieke sterke lopers konden vrijwel geen een keer in stelling gebracht worden en daarmee leek de angel uit hun spel te zijn. Een late try van ons in de slotfase van de wedstrijd en doordat we in de hierop volgende spelhervatting direct de bal wisten te veroveren, waren voldoende om de winst veilig te stellen. En daarmee behaalden we een prachtige eindzege op de Warriorscup en ging de Cup inderdaad met ons mee naar huis!

Als trotse captain van het team en samen met Daan gedelegeerde van de rugbyafdeling, wil ik kwijt hoe trots ik ben op het team. Er is ontzettend hard geknokt door alle spelers, trainer/coach en begeleiding om deze overwinning mogelijk te maken. Vooral de mindset en onverzettelijkheid van de hele groep is de sleutel tot succes geweest. En dat in een omgeving waarin ons team echt hét te kloppen team is, ieder jaar weer. En dat zijn best pittige omstandigheden om in te moeten presteren. Diverse nieuwe spelers hebben hun opwachting gemaakt, waaronder twee dames. Pien, als oude bekende die als scrum-half een sleutelrol had in de eindoverwinning (en een prachtige individuele try scoorde tegen de Warriors!). En Eva die als dame op de 1e rij van de scrum haar mannetje stond tegen een aantal flinke kerels. Echt top! Maar uiteraard geldt dat zoals gezegd voor de hele groep want iedereen droeg zijn steentje bij.

Word je nou warm van de rugbysport en lijkt het je mooi om het eens uit te proberen? Of ben je juist een ervaren rugbyer die graag in het nationaal politieteam ons korps nationaal en internationaal wil vertegenwoordigen? Voor iedere speler is ruimte in onze groep, dus zowel in de breedte als in de diepte. En we gaan ons qua voorbereiding langzaamaan steeds meer richten op de World Police & Fire Games in Rotterdam volgend jaar. Een fantastisch evenement waaraan we door onze bronzen medaille in Belfast in 2013, zeer mooie herinneringen koesteren. Een mooi punt aan de horizon om naar toe te werken, dus kom een keertje langs op een training. Of neem met Daan of met mij contact op voor meer informatie. Want we geven ook geregeld rugbyclinics aan de meest uiteenlopende onderdelen van ons korps. In het kader van teambuilding een leuke optie!

Danny Williams.
NPSB Rugby